sport wypiętych tyłków

Mecz zaczął się dla Plamka od zagłębiania się w działanie jeżdżącej maszyny do przywracania gładkości tafli. Nie za bardzo był to w stanie pojąć. Spodobał mu się sam fakt zamiany zrytego matowego w równe błyszczące. No i czy trzeba mieć do jeżdżenia takim wózkiem jakieś specjalne kwalifikacje?





Po powrocie do domu i wywołaniu zdjęć na ekranie Plamek zwrócił uwagę, że w zasadzie wszyscy hokeiści dawali się sfotografować w takiej specyficznej pozycji... i bramkarz, i sędzia - jak jeden mąż ;-)

Jednak ogromny podziw budzą ci sportowcy, gdyż są w ciągłym ruchu i jeszcze nie spuszczają z oka takiego małego krążka (zwanego też szajbą)!



Kibice Cracovii dali radę, choć ciągle wielu rodziców nie zdecyduje się, żeby zabrać z sobą na mecz dzieci (mimo że te wchodzą za darmo, a kobiety za złotówkę, przy czym otrzymują odwrotnie proporcjonalny wielkościowo bilet).



Cracovia - Podhale Nowy Targ 3:2 (0:0, 2:0, 1:2)

zwody zimą

Wczoraj zasypało miasto. Śniegiem, a nie np. pyłem z Huty ;-)

Teraz jak Plamek idzie, to nie jest mu łatwo zgubić (wyimaginowany) ogon. Zostawia ślady. Bez odpowiedniego obuwia trudno jest mu zboczyć z wydeptanych ścieżek miejskiej dżungli. Z tego samego powodu musi się często snuć za jakąś wolno człapiącą staruszką i nie może pójść na skróty.

Ale nie denerwuje się. Nie rusza go mróz - w uszy grzeją przecież słuchawki-nauszniki oraz ciepła z nich muzyka, czapka z takim małym daszkiem i kaptur. Nikt nie nastaje też na jego życie, więc mylenie ewentualnego pościgu to czysty wymysł fantazji.

tzw. Sylwek

Przyjechał Plamek z Plamkową, swym bratem i bratową do Pragi dzień wcześniej. Dzięki błądzeniu (bo GPS się wypiął) zobaczył po drodze ładne zimowe krajobrazy północnych Moraw.



Bez bąbelków, bez fajerwerków - głównie przez jakieś żołądkowe jazdy Plamek po prostu się dobrze wyspał z 31 grudnia na 1 stycznia i niczego nie żałował, jak się już obudził. Wziął swą panią P. na zwiedzanie Much i okolic Kafki, zresztą na kawkę też. W Pradze nie tylko piwo można, po którym jak wiadomo chce się...



No i wykorzystał to jeden taki David. Olewanie Czech, nie? Ale Plamek lubi i nację całą, i stolicę samą. Nie olewa.



Po zjedzeniu paru kasztanów, namówił resztę swojej wyjazdowej ekipy oraz jednego prawie miejscowego, by zajrzeć do tyłka posągom artysty Czernego (tego właśnie Davida). W ogóle to już wcześniej udało mu się w Lucernie pokazać im św. Wacława na zdechłym koniu wiszącym za nogi.

Na koniec Plamek zorientował się też, że Czesi mają podobny stosunek do świata:

no L, no logo, no errors, Noël

- Elegancko... - pomyślał Plmk patrząc na napis „24 grudnia sklep czynny do 15.00”. - Lubię działać pod presją czasu, więc te 3 godzinki będą akurat.

Dość powiedzieć, że się nie przeliczył. Ostatnie prezenty udały mu się znakomicie, no może nie będzie zapeszać, w końcu to odbiorcy o tym zadecydują. Wkurzał się tylko na atmosferę świąt podsycaną w molochu Galerii Krakowskiej wyłącznie piosenkami, które zawierają słowo kristmas.

Musicie wiedzieć, że Plmk przyciśnięty pod mur i muszący się opowiedzieć za ulubioną kolędą, najpierw się wzdrygnie, potem zasępi i na koniec wymamrocze najpewniej „Bóg się rodzi”.

Druga połówka Plmk przygotowała poniższe. Nic już dodać, nic ująć.